کارکرد شبکه های اجتماعی آموزشی در تقویت انگیزش یادگیری و پویایی مشارکت دانش آموزان

تحولات ناشی از گسترش فناوری های ارتباطی و ظهور شبکه های اجتماعی، الگوهای سنتی آموزش و یادگیری را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. در این میان، شبکه های اجتماعی آموزشی به عنوان بستری تعاملی، ظرفیت های قابل توجهی برای افزایش انگیزه تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری فراهم کرده اند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بر پایه مرور منابع علمی داخلی و خارجی، به بررسی نقش تعاملات آموزشی در شبکه های اجتماعی در ارتقای کیفیت یادگیری می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل دوسویه، بازخورد مستمر، یادگیری مشارکتی و احساس حضور اجتماعی در این فضاها، می تواند به افزایش انگیزش درونی، مسئولیت پذیری تحصیلی و مشارکت معنادار دانش آموزان منجر شود. در عین حال، چالش هایی همچون نابرابری در دسترسی به زیرساخت های دیجیتال، ضعف مهارت های خودتنظیمی یادگیری، کاهش نظارت آموزشی و مسائل مرتبط با ارزشیابی، از موانع بهره گیری اثربخش از این فضاها به شمار می روند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که استفاده هدفمند و هدایت شده از شبکه های اجتماعی، در چارچوب آموزش آنلاین و ترکیبی، می تواند ضمن کاهش محدودیت های آموزشی، زمینه ساز ارتقای تعاملات یاددهی–یادگیری شود. در پایان، مقاله بر ضرورت برنامه ریزی نظام مند، توانمندسازی معلمان، ارتقای سواد دیجیتال دانش آموزان و بازنگری در سیاست های آموزشی به منظور بهره گیری موثر از شبکه های اجتماعی آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: شبکه های اجتماعی آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت فعال ، آموزش آنلاین ، آموزش ترکیبی