کاربرد روش های حسابداری هزینه‑مستقیم برای بهبود تصمیم گیری در پروژه های شهری

ین پژوهش به بررسی کاربرد روش های حسابداری هزینه مستقیم در بهبود کیفیت تصمیم گیری مدیریتی در پروژه های شهری می پردازد. هدف اصلی شناسایی توانایی هزینه مستقیم در افزایش دقت تخمین هزینه، کاهش زمان تحلیل مالی و ارائه اطلاعات قابل مقایسه برای انتخاب بهینه فازهای ساخت و ساز است. برای رسیدن به این هدف، چارچوب تحلیلی گام به گام تدوین شد که شامل (۱) جمع آوری داده های مالی عمومی از گزارش های سالیانه شهرداری ها و بانک های اطلاعاتی ملی؛ (۲) تخصیص هزینه های مستقیم (مواد، نیرو کار، ماشین آلات) به هر فاز پروژه بر پایه فرمول های استاندارد؛ (۱۳) مقایسه نتایج با روش های هزینه سنجی سنتی (درصد پیشرفت، هزینه بندی مبتنی بر زمان) و با روش ترکیبی Activity Based Costing (ABC)؛ و (۴) ارزیابی معیارهای تصمیم گیری شامل خطای پیش بینی هزینه، زمان تحلیل و حساسیت به تغییرات ورودی. نتایج حاکی از کاهش میانگین خطای پیش بینی هزینه از ۱۲ ٪ به ۵ ٪ و کاهش زمان تحلیل تصمیم گیری از چهار هفته به دو هفته می باشد؛ همچنین تحلیل حساسیت نشان می دهد که روش هزینه مستقیم نسبت به نوسان قیمت مواد و نرخ بهره مقاومت بالاتری دارد. در نهایت، پژوهش نشان می دهد که ادغام هزینه مستقیم با سامانه های مدیریت پروژه (BIM/ERP) می تواند فرآیندهای برنامه ریزی و کنترل مالی را شفاف سازی کرده و تصمیم گیری استراتژیک را در پروژه های زیرساختی شهری بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

هزینه مستقیم ، حسابداری هزینه ، تصمیم گیری پروژه های شهری ، تخمین هزینه ، تحلیل حساسیت ، مدیریت مالی زیرساخت.