بررسی عوامل موثر بر انگیزه یادگیری در دانش آموزان ابتدایی

انگیزه یادگیری، نیروی محرکه ای است که مسیر، شدت و تداوم تلاش های دانش آموز برای کسب دانش و مهارت ها را تعیین می کند. در دوره ابتدایی، شکل گیری این انگیزه زیربنای موفقیت های تحصیلی آتی و توسعه نگرش مثبت نسبت به یادگیری مادام العمر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع عوامل چندوجهی موثر بر انگیزه یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی طراحی شده است. مسئله اصلی این است که چه سازوکارهای محیطی، آموزشی، روان شناختی و اجتماعی بیشترین تاثیر را در تقویت یا تضعیف این انگیزه بنیادین دارند. اهمیت این پژوهش در آن است که با شناسایی دقیق متغیرهای تاثیرگذار، می توان مداخلات آموزشی هدفمندی را طراحی کرد که منجر به ارتقاء عملکرد تحصیلی و سلامت روانی کودکان در سال های حساس رشد شود.روش تحلیل این پژوهش، رویکردی کیفی-مروری و ترکیبی (سنتز پژوهشی) بر مبنای مدل های نظری انگیزش نظیر نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory) و نظریه پردازش اطلاعات اجتماعی استوار است. یافته ها نشان می دهند که انگیزه یادگیری در دانش آموزان ابتدایی تابعی از تعامل پیچیده عوامل درونی (مانند درک شایستگی و خودکارآمدی) و عوامل بیرونی (مانند حمایت والدین، کیفیت تدریس معلم و جذابیت محتوای درسی) است. محیط عاطفی خانواده به عنوان عامل اساسی در ایجاد احساس امنیت و ارزش مندی، نقش محوری ایفا می کند. همچنین، شیوه های تدریس مبتنی بر اکتشاف، مشارکت فعال و ارائه بازخورد سازنده توسط معلم، محرک های قدرتمندی برای برانگیختن انگیزه درونی هستند. علاوه بر این، نحوه طراحی برنامه درسی که قابلیت ارتباط با تجربیات واقعی کودک را داشته باشد و میزان حمایت اجتماعی در مدرسه، به طور مستقیم بر سطح تعهد و پشتکار دانش آموزان تاثیر می گذارد. جمع بندی نهایی تاکید می کند که ایجاد یک اکوسیستم یادگیری حمایتی، انعطاف پذیر و پاسخگو به نیازهای رشدی کودک، کلید پرورش پایدار انگیزه در این دوره حیاتی است.

کلیدواژه ها:

انگیزه یادگیری ، دوره ابتدایی ، خودکارآمدی ، محیط یادگیری ، نقش معلم ، تعاملات اجتماعی ، طراحی آموزشی