ارزیابی اثر برنامه های توانمندسازی هیجانی و فعالیت های هیجانی-اجتماعی بر تمرکز، انگیزه و رفتار دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی تاثیر اجرای برنامه های توانمندسازی هیجانی و فعالیت های هیجانی-اجتماعی بر بهبود تمرکز، انگیزش تحصیلی و رفتارهای سازگارانه در دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان ابتدایی یک منطقه شهری بود که از میان آنها ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته، هفته ای یک جلسه ۹۰ دقیقه ای در برنامه آموزشی توانمندسازی هیجانی و اجتماعی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد شده تمرکز و توجه (اقتباس شده از پرسشنامه سوانسون، نولان و پلهام)، مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر و پرسشنامه مشکلات رفتاری راتر بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که اجرای برنامه های توانمندسازی هیجانی-اجتماعی به طور معناداری منجر به افزایش نمرات تمرکز و انگیزش درونی و همچنین کاهش مشکلات رفتاری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن برنامه های منظم و ساختاریافته آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی در برنامه درسی مدارس ابتدایی برای بهبود کارکردهای شناختی و عاطفی دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی هیجانی ، فعالیت های هیجانی-اجتماعی ، تمرکز ، انگیزش ، رفتار ، دانش آموزان ابتدایی