هوش مصنوعی و چالش های اخلاقی مداخله در سلامت روان دانش آموزان

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری قدرتمند در حوزه سلامت روان دانش آموزان وارد شده است، اما این مداخله بدون چالش نیست. این مقاله به بررسی ابعاد اخلاقی استفاده از سیستم های هوشمند در شناسایی و درمان اختلالات روانی در مدارس می پردازد. مهم ترین یافته ها نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی می تواند در غربالگری اولیه و کاهش فاصله دسترسی به خدمات روان شناختی موثر باشد، اما نگرانی های جدی در خصوص حریم خصوصی، امنیت داده های حساس دانش آموزان و امکان سوءاستفاده از اطلاعات وجود دارد. همچنین، عدم وجود حس همدلی انسانی و خطر خطاهای الگوریتمی در تشخیص های حساس، از موانع اصلی هستند. نتایج کلیدی حاکی از آن است که برای بهره مندی ایمن از این فناوری، تدوین قوانین سخت گیرانه، نظارت مستمر متخصصان انسانی و تضمین شفافیت در عملکرد الگوریتم ها ضروری است تا ضمن حفظ کرامت انسانی، از پتانسیل های درمانی هوش مصنوعی بهره برداری شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سلامت روان دانش آموزان ، اخلاق پزشکی ، حریم خصوصی ، مداخله روان شناختی