هنجارها و پیش فرض های مشترک/

چکیدهدر عصر کنونی، نظام های آموزشی به عنوان موتور محرکه توسعه پایدار شناخته می شوند و مدارس به عنوان سلول های بنیادین این نظام، نقشی حیاتی در تربیت نسل های آینده ایفا می کنند. با این حال، کارایی و اثربخشی مدارس تنها وابسته به امکانات فیزیکی و بودجه نیست، بلکه متغیرهای نرم و ناملموسی همچون فرهنگ سازمانی، نقشی تعیین کننده در موفقیت این نهادها دارند. این مقاله با هدف بررسی عمیق و چندجانبه نقش فرهنگ سازمانی مدرسه در ارتقای سرمایه انسانی و انگیزه کارکنان (معلمان و کادر اداری) تدوین شده است. فرهنگ سازمانی به عنوان مجموعه ای از ارزش ها، باورها،، بستری را فراهم می آورد که در آن تعاملات انسانی شکل می گیرد.یافته های حاصل از بررسی ادبیات نظری و نشان می دهد که فرهنگ سازمانی غنی، حمایتی و یادگیرنده، تاثیر مستقیم و معناداری بر توسعه سرمایه انسانی دارد. این تاثیر از طریق مکانیزم هایی همچون تسهیل اشتراک دانش، تشویق به نوآوری، و ایجاد امنیت روانی اعمال می شود. همچنین، فرهنگ سازمانی مثبت با ارضای نیازهای روان شناختی کارکنان، از جمله نیاز به تعلق، خودمختاری و شایستگی، انگیزه درونی آنان را به شدت افزایش می دهد. در مقابل، فرهنگ های سمی، بوروکراتیک خشک و کنترل گر، منجر به فرسایش سرمایه انسانی و کاهش انگیزه شغلی می گردند. در این نوشتار، ضمن تحلیل ابعاد مختلف فرهنگ سازمانی و سرمایه انسانی، راهکارهایی برای مدیران مدارس جهت بهینه سازی فرهنگ موجود ارائه شده است.واژگان کلیدی: فرهنگ سازمانی، مدرسه، سرمایه انسانی، انگیزه کارکنان، مدیریت آموزشی، توسعه حرفه ای، جو سازمانی.