مدیریت اختلالات یادگیری در دانش آموزان ابتدایی از دیدگاه علوم رفتاری

اختلالات یادگیری ویژه، یکی از چالش های بنیادین در نظام آموزشی دوره ابتدایی محسوب می شود که اگرچه ریشه های عصب شناختی دارد، اما نمودهای آن کاملا رفتاری و عملکردی است. رویکرد علوم رفتاری با تمرکز بر رفتارهای قابل مشاهده، اندازه گیری و تغییرپذیر، دریچه ای نوین و عمل گرایانه برای مدیریت این اختلالات می گشاید. این مقاله با هدف تبیین راهکارهای مدیریت و درمان اختلالات یادگیری (نارساخوانی، نارسایی در حساب و نوشتار) از منظر نظریه های رفتاری و شناختی-رفتاری نگاشته شده است. در این پژوهش، ضمن بررسی مبانی نظری رفتارگرایی در آموزش، به تحلیل کارکردی رفتار (FBA)، تکنیک های تغییر رفتار، نقش تقویت کننده ها، اقتصاد ژتونی، و روش های خودنظارتی در کلاس های درس پرداخته می شود. یافته های این مقاله نشان می دهد که مداخلات رفتاری ساختاریافته، از طریق خرد کردن تکالیف، ارائه بازخورد فوری و دستکاری متغیرهای محیطی، می تواند به شکل معناداری عملکرد تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اختلالات یادگیری ، علوم رفتاری ، تحلیل رفتار کاربردی ، دانش آموزان ابتدایی ، مدیریت کلاس ، مداخلات رفتاری.