تعامل معلم و دانش آموز در محیط های یادگیری مجازی و پیامدهای آن

با ظهور فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی و تغییر پارادایم های آموزشی از شیوه های سنتی چهره به چهره به سمت محیط های یادگیری الکترونیکی و مجازی، ماهیت تعاملات آموزشی دستخوش تحولات بنیادین شده است. تعامل میان معلم و دانش آموز، که همواره به عنوان قلب تپنده فرآیند یاددهی-یادگیری شناخته می شود، در فضای مجازی با چالش ها و فرصت های نوینی روبرو گشته است. این مقاله با هدف بررسی عمیق ابعاد مختلف این تعامل، به تحلیل مبانی نظری، راهکارها، چالش ها و پیامدهای شناختی، عاطفی و اجتماعی آن می پردازد. پژوهش حاضر با مرور ادبیات و استناد به منابع بومی، نشان می دهد که اگرچه محیط های مجازی محدودیت هایی نظیر فقدان زبان بدن و حضور فیزیکی را تحمیل می کنند، اما با بکارگیری راهبردهای پداگوژیکی صحیح و ابزارهای تعاملی همزمان و ناهمزمان، می توان به سطوح بالایی از حضور اجتماعی و شناختی دست یافت. پیامدهای این شیوه از تعامل شامل تغییر در انگیزش تحصیلی، استقلال در یادگیری و دگرگونی نقش معلم از «منتقل کننده دانش» به «تسهیل گر» است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: یادگیری مجازی ، تعامل استاد و دانشجو ، آموزش الکترونیکی ، حضور اجتماعی ، پیامدهای آموزشی ، تکنولوژی آموزشی.