کلاس درس؛ میدان آرام شکل گیری شخصیت های فردا

این مقاله به بررسی جامع نقش محوری کلاس درس به عنوان یک بستر بنیادین در فرآیند شکل گیری هویت، ارزش ها و منش شخصیتی دانش آموزان می پردازد. کلاس درس فراتر از یک مکان صرفا آموزشی برای انتقال دانش محتوایی است؛ بلکه یک اکوسیستم پیچیده اجتماعی، عاطفی و شناختی است که در آن، تعاملات میان معلم، همسالان و محیط فیزیکی و روانی، ابعاد مختلف شخصیت فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. پژوهش حاضر با اتکا بر مبانی نظری روان شناسی تربیتی و جامعه شناسی آموزش، پنج بعد کلیدی این فرآیند را تحلیل می کند: نقش الگویی و هدایتی معلم به عنوان تنظیم کننده عاطفی و اخلاقی کلاس؛ اهمیت فضای عاطفی ایمن و حمایت گر در تقویت عزت نفس و تاب آوری؛ نقش تعاملات اجتماعی و یادگیری مشارکتی در توسعه مهارت های همدلی و همکاری؛ فرآیند درونی سازی هنجارها و اصول اخلاقی از طریق تجربه زیسته در بستر مدرسه؛ و تاثیر طراحی فرصت های خودتنظیمی و عاملیت بخشی بر استقلال شخصیتی. یافته های تحلیلی نشان می دهند که کیفیت روابط، توجه به نیازهای فردی و رویکردهای معلم محور (Teacher-Centered) صرف، در مقابل رویکردهای دانش آموزمحور (Student-Centered) که مشارکت فعال و مسئولیت پذیری را ارتقا می دهند، مستقیما بر کیفیت ساختار شخصیتی نسل آینده اثر می گذارد. در نهایت، نتیجه گیری مقاله تاکید می کند که بازاندیشی در کارکرد کلاس درس به مثابه یک "میدان آرام" برای تمرین زندگی اجتماعی و اخلاقی، کلید تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و دارای سلامت روان پایدار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

کلاس درس ، شکل گیری شخصیت ، روان شناسی تربیتی ، نقش معلم ، فضای عاطفی ، تعاملات اجتماعی ، تربیت اخلاقی ، رشد فردی