زیرساخت های/

تاثیر فناوری های نوین آموزشی برکیفیت تدریسچکیدهدر عصر حاضر، ورود فناوری های نوین به عرصه آموزش، پارادایم های سنتی یادگیری و تدریس را به چالش کشیده و افق های جدیدی را پیش روی نظام های آموزشی گشوده است. هدف اصلی این مقاله، بررسی عمیق و چندجانبه تاثیر فناوری های نوین آموزشی نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، یادگیری معکوس و سیستم های مدیریت یادگیری بر کیفیت تدریس معلمان است. کیفیت تدریس به عنوان متغیری پیچیده که شامل ابعاد طراحی آموزشی، اجرا، ارزشیابی و بازخورد است، تحت تاثیر مستقیم ابزارهای دیجیتال قرار گرفته است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی نشان می دهد که ادغام صحیح فناوری نه تنها منجر به افزایش انگیزه و درگیری تحصیلی دانش آموزان می شود، بلکه با خودکارسازی فرآیندهای تکراری و ارائه تحلیل های داده محور، به معلمان اجازه می دهد تا تمرکز خود را بر جنبه های شناختی و تربیتی آموزش معطوف کنند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، لزوم سواد فناورانه معلمان و فنی نیز مورد بحث قرار گرفته اند. نتایج حاکی از آن است که فناوری به شرط پیاده سازی اصولی، کاتالیزوری قدرتمند برای گذار از حافظه محوری به سمت یادگیری عمیق و انتقادی است.واژگان کلیدی: فناوری آموزشی، کیفیت تدریس، هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری الکترونیکی، مدارس هوشمند، سواد دیجیتال، نوآوری آموزشی.