فرهنگ های سمی/

چکیدهدر عصر کنونی، نظام های آموزشی به عنوان موتور محرکه توسعه پایدار شناخته می شوند و مدارس به عنوان سلول های بنیادین این نظام، نقشی حیاتی در تربیت نسل های آینده ایفا می کنند. با این حال، کارایی و اثربخشی مدارس تنها وابسته به امکانات فیزیکی و بودجه نیست، بلکه متغیرهای نرم و ناملموسی همچون فرهنگ سازمانی، نقشی تعیین کننده در موفقیت این نهادها دارند. این مقاله با هدف بررسی عمیق و چندجانبه نقش فرهنگ سازمانی مدرسه در ارتقای سرمایه انسانی و انگیزه کارکنان (معلمان و کادر اداری) تدوین شده است. فرهنگ سازمانی به عنوان مجموعه ای از ارزش ها، باورها، هنجارها و پیش فرض های مشترک، بستری را فراهم می آورد که در آن تعاملات انسانی شکل می گیرد.یافته های حاصل از بررسی ادبیات نظری و پژوهش های پیشین نشان می دهد که فرهنگ سازمانی غنی، حمایتی و یادگیرنده، تاثیر مستقیم و معناداری بر توسعه سرمایه انسانی دارد. این تاثیر از طریق مکانیزم هایی همچون تسهیل اشتراک دانش، تشویق به نوآوری، و ایجاد امنیت روانی اعمال می شود. همچنین، فرهنگ سازمانی مثبت با ارضای نیازهای روان شناختی کارکنان، از جمله نیاز به تعلق، خودمختاری و شایستگی، انگیزه درونی آنان را به شدت افزایش می دهد. در مقابل،، بوروکراتیک خشک و کنترل گر، منجر به فرسایش سرمایه انسانی و کاهش انگیزه شغلی می گردند. در این نوشتار، ضمن تحلیل ابعاد مختلف فرهنگ سازمانی و سرمایه انسانی، راهکارهایی برای مدیران مدارس جهت بهینه سازی فرهنگ موجود ارائه شده است.واژگان کلیدی: فرهنگ سازمانی، مدرسه، سرمایه انسانی، انگیزه کارکنان، مدیریت آموزشی، توسعه حرفه ای، جو سازمانی.