رابطه متقابل میان صلاحیت های/

نقش تدریس نوآورانه در ارتقای جایگاه حرفه ای معلمانچکیده :در عصر حاضر که تحولات شتابان فناوری و تغییرات اجتماعی، پارادایم های آموزشی را دگرگون ساخته اند، نقش معلمان از انتقال دهندگان صرف دانش به تسهیل گران یادگیری و طراحان محیط های آموزشی تغییر یافته است. این مقاله با هدف بررسی عمیق تاثیر رویکردهای نوین و خلاقانه در تدریس بر ارتقای منزلت و جایگاه حرفه ای معلمان نگاشته شده است. فرض بنیادین مقاله این است که نوآوری در تدریس، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای بقای حرفه ای و ارتقای شان اجتماعی معلمان در قرن بیست و یکم است. در این پژوهش تحلیلی، ضمن تبیین مبانی نظری نوآوری آموزشی، به حرفه ای و بکارگیری روش های نوین پرداخته می شود. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که از روش های تدریس نوآورانه (مانند کلاس معکوس، یادگیری پروژه محور و بازی وارسازی) بهره می برند، نه تنها بازدهی یادگیری دانش آموزان را افزایش می دهند، بلکه به دلیل برخورداری از تخصص و روزآمدی، در نظام رتبه بندی حرفه ای و نگاه جامعه، جایگاه رفیع تری می یابند. واکاوی چالش های موجود در نظام آموزشی ایران و ارائه راهکارهای عملیاتی برای نهادینه کردن فرهنگ نوآوری، از دیگر ارکان این مقاله است.کلمات کلیدی: تدریس نوآورانه، جایگاه حرفه ای معلم، صلاحیت حرفه ای، فناوری آموزشی، توسعه حرفه ای، منزلت اجتماعی، یادگیری فعال.