هوش مصنوعی در کلاس درس؛ همیار آموزشی یا رقیب پنهان معلم؟

ورود هوش مصنوعی (AI) به عرصه آموزش، ساختارهای سنتی کلاس درس را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای روبرو کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، به بررسی دوگانه نقش هوش مصنوعی به عنوان یک دستیار قدرتمند برای ارتقای فرایند یاددهی-یادگیری و از سوی دیگر، به عنوان یک رقیب بالقوه که ممکن است جایگاه معلم را تهدید کند، می پردازد. با ظهور مدل های زبانی بزرگ و سیستم های یادگیری تطبیقی، پرسش اساسی این است که آیا فناوری جایگزین پداگوژی انسانی خواهد شد یا آن را تکمیل می کند؟ در این پژوهش، ضمن واکاوی ابعاد فنی و اخلاقی، بر لزوم تغییر پارادایم از «معلم به عنوان انتقال دهنده دانش» به «معلم به عنوان تسهیل گر و مربی» تاکید شده است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی علی رغم توانایی های محاسباتی و تحلیلی، فاقد هوش هیجانی و درک عمیق انسانی است و بهترین مدل، مدل ترکیبی یا «هوش افزوده» است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی در آموزش ، تحول نقش معلم ، یادگیری تطبیقی ، تکنولوژی آموزشی ، اخلاق در هوش مصنوعی ، نظام آموزشی ایران.