هوش مصنوعی و آینده ارزشیابی آموزشی؛ پایان نمره محوری؟

نظام های آموزشی در سراسر جهان برای قرن ها بر پایه مدل های ارزشیابی استاندارد و کمی گرا استوار بوده اند که در آن «نمره» به عنوان شاخص نهایی یادگیری تلقی می شده است. با ظهور هوش مصنوعی (AI) و الگوریتم های یادگیری ماشین، پارادایم ارزشیابی در حال گذار از یک فرآیند ایستا، نمره محور و پایانی، به سوی یک فرآیند پویا، تکوینی و داده محور است. این مقاله به بررسی تاثیرات عمیق هوش مصنوعی بر آینده ارزشیابی آموزشی می پردازد و استدلال می کند که چگونه فناوری های نوین می توانند با حذف سوگیری های انسانی و ارائه بازخوردهای آنی، تمرکز را از حفظیات به سمت شایستگی های کلیدی سوق دهند. با بررسی چالش های اخلاقی، فنی و زیرساختی، به ویژه در بافت آموزشی ایران، این پژوهش نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی پایان ارزشیابی نیست، اما قطعا پایان سلطه مطلق «نمره» به عنوان تنها معیار سنجش موفقیت خواهد بود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، نمره محوری ، یادگیری شخصی سازی شده ، سنجش تکوینی ، فناوری آموزشی در ایران