بررسی هوش مصنوعی و تغییر الگوی ارزشیابی آموزشی در مدرسه

هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحولات بنیادین فناوری در عصر حاضر، تاثیرات گسترده ای بر تمامی حوزه های اجتماعی، اقتصادی و آموزشی گذاشته است. در عرصه آموزش و پرورش، این فناوری نوظهور بستری برای بازنگری در رویکردهای سنتی ارزشیابی فراهم آورده است. ارزشیابی آموزشی که همواره یکی از ارکان اصلی فرآیند یاددهی یادگیری بوده، با ورود هوش مصنوعی شاهد گذار از مدل های صرفا نمره محور و تجمعی به سمت رویکردهای تکوینی، شخصی سازی شده و بازخوردمحور است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و کاربردی، به بررسی نقش هوش مصنوعی در دگرگونی الگوی ارزشیابی در محیط مدرسه می پردازد. ابتدا نقدهای اساسی وارد بر الگوهای سنتی ارزشیابی مطرح شده و سپس سازوکارهای نوین ارزشیابی مبتنی بر هوش مصنوعی شامل ارزشیابی مستمر، ارائه بازخورد هوشمند و انطباق محتوا و شیوه سنجش با نیاز فردی دانش آموز تبیین می گردد. همچنین، پیامدهای تربیتی، اخلاقی و هویتی این تحول برای ذی نفعان فرآیند آموزش مورد واکاوی قرار گرفته و نقش جدید معلم به عنوان هدایت گر و طراح تجارب یادگیری ارزشیابی محور برجسته می شود. در نهایت، چالش ها و الزامات اجرایی پیاده سازی این رویکردها در نظام آموزشی کشور مورد بحث قرار گرفته و راهکارهایی برای مدیریت موفقیت آمیز این گذار ارائه می گردد. هدف اصلی این پژوهش، ارائه چارچوبی نظری و عملی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی جهت همسوسازی ارزشیابی با پتانسیل های هوش مصنوعی در مدارس است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، الگوی نوین ارزشیابی ، بازخورد هوشمند ، ارزشیابی تکوینی ، شخصی سازی یادگیری ، تحول آموزشی.