آموزش مدرسه در عصر تصمیم گیری هوشمند و پیامدهای آن برای فرایند یاددهی–یادگیری

عصر حاضر با تحولات شگرف فناوری و ظهور سامانه های تصمیم گیری هوشمند، پارادایم های سنتی آموزش را به چالش کشیده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و کاربردی، به بررسی تاثیرات این انقلاب بر نظام آموزش مدرسه، به ویژه بر فرایند یاددهی–یادگیری می پردازد. تصمیم گیری هوشمند که مبتنی بر جمع آوری کلان داده ها، تحلیل پیشرفته و الگوریتم های خودکار است، فرصت هایی بی نظیر برای شخصی سازی آموزش، ارزیابی دقیق تر پیشرفت دانش آموزان و بهینه سازی مدیریت منابع فراهم می آورد. با این حال، این تحول چالش هایی جدی نیز در پی دارد، از جمله نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها، کاهش نقش شهود و تجربه انسانی در تصمیم گیری های تربیتی، و تغییر بنیادین نقش معلم و مدیر مدرسه. این مقاله ساختار مقاله را با تمرکز بر جنبه های عملی و تحلیلی، و پرهیز از آمار صرف، ترسیم نموده و به بررسی پیامدهای تربیتی، اخلاقی و هویتی این گذار پرداخته است تا راهبردهایی برای ادغام موفقیت آمیز هوشمندی در اکوسیستم مدرسه ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری هوشمند ، آموزش مدرسه ، یاددهی–یادگیری ، نقش معلم ، پیامدهای تربیتی ، اخلاق فناوری.