مدارس هوشمند/

چکیدهظهور فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی (ICT)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. مدارس هوشمند به عنوان نماد این تحول، وعده ی گذار از حافظه محوری به سمت پژوهش محوری و یادگیری شخصی سازی شده را می دهند. با این حال، استقرار موفقیت آمیز این مدارس در نظام آموزشی ایران، فراتر از تجهیز سخت افزاری بوده و نیازمند مدیریت تغییر استراتژیک است. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی عمیق فرصت های پداگوژیک مدارس هوشمند نظیر عدالت آموزشی و تنوع بخشی به محیط های یادگیری می پردازد و در مقابل، چالش های زیرساختی، فرهنگی و انسانی را واکاوی می کند. یافته ها نشان می دهد که مقاومت نیروی انسانی در برابر تغییر، فقدان مدل های بومی مدیریت دانش و شکاف دیجیتالی، از موانع اصلی هستند. در نهایت، با استناد به منابع داخلی، راهکارهایی مبتنی بر مدیریت تغییر سازمانی، توانمندسازی معلمان و بازمهندسی فرآیندهای آموزشی ارائه می گردد.کلمات کلیدی:، مدیریت تغییر، فناوری اطلاعات و ارتباطات، چالش های آموزشی، نوآوری در تدریس، سند تحول بنیادین، عدالت آموزشی.