بررسی تاثیر استفاده از پلتفرم های آموزشی دیجیتال بر عملکرد تحصیلی و نقش میانجی خودتنظیمی و تمرکز در دانش آموزان دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه استفاده از پلتفرم های آموزشی دیجیتال با عملکرد تحصیلی دانش آموزان، با تاکید بر نقش میانجی خودتنظیمی در یادگیری و تمرکز، انجام شد. با گسترش فناوری های آموزشی و افزایش وابستگی نظام های آموزشی به محیط های دیجیتال، شناخت سازوکارهای روان شناختی موثر بر یادگیری به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است. در این مطالعه، ضمن تبیین مبانی نظری یادگیری دیجیتال، مفاهیم عملکرد تحصیلی، خودتنظیمی و توجه مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش از نوع کمی و مبتنی بر مدل یابی روابط بین متغیرها بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شامل مقیاس استفاده از پلتفرم های آموزشی، خودتنظیمی، تمرکز و شاخص های عملکرد تحصیلی گردآوری شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از پلتفرم های آموزشی دیجیتال به طور معناداری با عملکرد تحصیلی مرتبط است. همچنین، خودتنظیمی و تمرکز نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا کردند، به گونه ای که استفاده اثربخش از پلتفرم ها از طریق ارتقای مهارت های خودتنظیمی و بهبود تمرکز، منجر به بهبود عملکرد تحصیلی می شود. یافته های پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل شناختی و فراشناختی در طراحی و اجرای آموزش دیجیتال تاکید دارد. در پایان، پیامدهای آموزشی، کاربردهای عملی و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی، به ویژه در زمینه یادگیری هوشمند و نقش هوش مصنوعی در آموزش، ارائه شد.

کلیدواژه ها:

پلتفرم های آموزشی دیجیتال ، عملکرد تحصیلی ، خودتنظیمی در یادگیری ، توجه و تمرکز ، یادگیری آنلاین ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان متوسطه ، تحلیل مسیر ، نقش میانجی ، یادگیری دیجیتال.