نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی ۱

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی در نظام آموزش و پرورش ایران انجام شد. شخصی سازی یادگیری به معنای تطبیق مسیرها، محتوا و فعالیت های آموزشی با نیازها، توانایی ها و علاقه های هر دانش آموز است و هوش مصنوعی به عنوان ابزار موثر در این فرآیند مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر از رویکرد ترکیبی کیفی و کمی استفاده کرده و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه، تحلیل اسناد و مشاهده فعالیت های آموزشی جمع آوری شده اند. جامعه آماری شامل معلمان، مدیران و کارشناسان آموزشی مدارس ابتدایی ایران بوده و نمونه گیری ترکیبی از روش تصادفی طبقه ای و هدفمند صورت گرفته است.یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی توانایی ایجاد مسیرهای یادگیری فردمحور، ارائه بازخورد فوری و شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان را دارد و می تواند انگیزه، مشارکت و اعتمادبه نفس تحصیلی آنان را افزایش دهد. استفاده از فناوری های هوشمند همچنین به تغییر نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به هدایتگر فرآیند یادگیری کمک می کند و عدالت آموزشی را با کاهش شکاف های تحصیلی بهبود می بخشد. با این حال، موفقیت شخصی سازی یادگیری وابسته به فراهم بودن زیرساخت های مناسب، آموزش معلمان، پشتیبانی فنی و سیاست های سازمانی است. پژوهش پیشنهاد می کند که مدارس برای بهره برداری موثر از هوش مصنوعی، زیرساخت ها را تقویت کرده، معلمان را آموزش دهند، محتوای آموزشی متناسب طراحی کنند و فناوری را به صورت متوازن با روش های سنتی در کلاس ها ادغام کنند. همچنین، ارزیابی مستمر، توجه به عدالت آموزشی و همکاری میان ذی نفعان می تواند اجرای موفق شخصی سازی یادگیری را تضمین کند. نتایج پژوهش می تواند به سیاست گذاران، مدیران و معلمان کمک کند تا تصمیمات مبتنی بر شواهد اتخاذ کرده و کیفیت یادگیری در مدارس ابتدایی ایران را بهبود دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی ، عدالت آموزشی ، بازخورد فوری.