تاثیر بازی در یاگیری کودکان دوره ابتدایی

بازی به عنوان یکی از اساسی ترین فعالیت های طبیعی کودکان، نقش مهمی در تسهیل فرایند یادگیری و رشد همه جانبه آنان، به ویژه در دوره ابتدایی، ایفا می کند. هدف این مقاله تبیین و تحلیل تاثیر بازی بر یادگیری کودکان دوره ابتدایی با تمرکز بر ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی و انگیزشی یادگیری است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات و منابع علمی معتبر انجام شده و تلاش شده است با واکاوی دیدگاه های نظری و یافته های پژوهشی مرتبط، جایگاه بازی در نظام آموزشی ابتدایی به صورت منسجم و علمی بررسی شود. نتایج حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که استفاده هدفمند از بازی های آموزشی می تواند به بهبود توجه، تقویت حافظه، افزایش توان حل مسئله، ارتقای خلاقیت و درک عمیق تر مفاهیم درسی در کودکان منجر شود. همچنین، بازی با ایجاد محیطی پویا و لذت بخش، سطح انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش داده و زمینه مشارکت فعال آنان در فرایند یادگیری را فراهم می سازد. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مبتنی بر بازی، در مقایسه با روش های سنتی، تاثیر مثبت تری بر یادگیری معنادار و پایدار کودکان دارد و می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در برنامه ریزی آموزشی دوره ابتدایی مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، توجه به طراحی و به کارگیری بازی های متناسب با ویژگی های رشدی کودکان، نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و تحقق اهداف یادگیری ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری کودکان ، دوره ابتدایی ، یادگیری معنادار ، انگیزش تحصیلی