نقش تربیت اخلاقی در شکل گیری هویت دانش آموزان

این پژوهش با هدف تبیین نقش محوری و حیاتی تربیت اخلاقی در فرآیند پیچیده شکل گیری هویت دانش آموزان در دوران حساس بلوغ فکری و مواجهه با تحولات سریع اجتماعی و ارزشی صورت پذیرفته است. هویت، به عنوان سازه ای چندوجهی شامل ابعاد فردی، اجتماعی و حرفه ای، پیوندی گسست ناپذیر با نهادینه سازی ارزش های اخلاقی و پرورش فضایل انسانی دارد. روش تحقیق مورد استفاده در این مقاله، تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند مقالات معتبر است تا مبانی نظری و راهبردهای عملی موثر در این حوزه را کاوش و تبیین نماید. یافته های این بررسی نشان می دهد که تربیت اخلاقی فراتر از انتقال صرف مفاهیم، نقشی زیرساختی در تکوین و انسجام هویت ایفا می کند؛ به طوری که حضور معلم به عنوان الگوی کنش ورزی اخلاقی، یک رکن اساسی در درونی سازی مسئولیت پذیری و تعهد اجتماعی متربیان محسوب می شود. همچنین، تحقق عدالت آموزشی و رعایت کرامت انسانی دانش آموزان، بنیان های عاطفی و شناختی هویت اخلاقی پایدار را مستحکم می سازد و ایجاد هم افزایی میان تربیت اخلاقی با ابعاد ذهنی و اجتماعی، به رشد قوه استدلال ورزی و توانایی حل مسئله کمک شایانی می کند. از سوی دیگر، پژوهش به چالش ها و موانع ساختاری توسعه حرفه ای معلمان در حوزه آموزش اخلاق می پردازد و بر ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم تاکید دارد. نتیجه گیری کلی مقاله حاکی از آن است که نظام تعلیم و تربیت با به کارگیری راهبردهای مبتنی بر عمل، گفتگو و مشارکت فعال، باید زمینه ساز پرورش نسلی با هویت منسجم، مسئولیت پذیر و اخلاق مدار باشد که توانایی ایفای نقش موثر و سازنده در جامعه را داراست.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، هویت دانش آموزان ، الگوی اخلاقی ، تعلیم و تربیت ، کرامت انسانی ، مسئولیت پذیری