نگاهی به خودکارآمدی به عنوان یکی از عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مقاطع مختلف رشد جسمی، روانی و اجتماعی نیازمند دارا بودن نگرش مثبت به رشته تحصیلی و انگیزه های قوی است . نگرش به رشته تحصیلی ظاهرا یک امر فردی محسوب می شود. این تصور وجود دارد که هر دانش آموزی با توجه به شخصیت خود و تمایلات و علاقه مندی و خصوصیاتش، دارای برخی نگرش ها می باشد در صورتی که نگرش تحصیلی از دیدگاه علم روان شناسی، اجتماعی و جامعه شناسی علاوه برفردی بودنش دارای بعد اجتماعی گسترده از جمله محیط ، اطرافیان ، پدر و مادر و معلم سایر افراد گروه هایی که دانش آموز با آن ها به نحوی برخورد دارند که در ایجاد و پرورش و تحکیم نگرش ‎های مثبت یا منفی به رشته تحصیلی وی موثرند. یکی از مهم ترین عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان خودکارآمدی است. در نظریه خودکارآمدی آلبرت بندورا عنوان می شود که افراد با باورهای قوی در مورد توانایی های خود در مقایسه با افرادی که در مورد توانایی خود تردید دارند در انجام تکلیف کوشش و پافشاری بیشتری نشان می دهند و در نهایت عملکرد آنها در تکلیف بهتر است. در این مقاله به خودکارآمدی به عنوان یکی از عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می‎ پردازیم.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، پیشرفت تحصیلی ، آلبرت بندورا.