ارتباط سه جانبه معلم دانش آموز وخانواده بنیان اعتماد وموفقیت آموزشی

در عصر دیجیتالی شدن فزاینده ی نظام های آموزشی، یادگیری عمیق به عنوان یکی از پیشرفته ترین شاخه های هوش مصنوعی، پتانسیل تحول آفرینی در کیفیت تدریس و یادگیری علوم تجربی در دوره ی متوسطه را در خود نهفته دارد؛ این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از روش شناسی مبتنی بر تحلیل انتقادی ادبیات، به بررسی چالش های اجرایی، زیست بوم فناوری محور و موانع شناختی-روان شناختی پیاده سازی الگوریتم های یادگیری عمیق در کلاس های درس علوم تجربی می پردازد؛ یافته ها حاکی از آن است که عدم هم خوانی زیرساخت های فناوری ای مدارس عمومی با الزامات پردازشی مدل های عصبی، ناکافی بودن سواد دیجیتال معلمان در درک مفاهیم بنیادین یادگیری ماشینی، مقاومت فرهنگی در برابر جایگزینی تدریجی نقش معلم با سیستم های توصیه گر هوشمند، و همچنین محدودیت های اخلاقی مربوط به حریم خصوصی داده های یادگیرندگان، به عنوان چهار مانع ساختاری اصلی در مسیر تعمیم این فناوری شناسایی شده اند؛ در مقابل، امکان شخصی سازی مسیر یادگیری بر اساس تحلیل الگوهای شناختی دانش آموزان، شبیه سازی تعاملی پدیده های غیرقابل مشاهده ی میکروسکوپی، و ارائه ی بازخورد فوری و تطبیقی در فرآیند حل مسئله، به عنوان سه مزیت کلیدی این رویکرد مورد تاکید قرار گرفته است؛ این مطالعه با ارائه ی چارچوبی نظری برای گذار تدریجی از الگوی سنتی انتقال دانش به الگوی مبتنی بر کشف هدایت شده با کمک هوش مصنوعی، راهکارهایی عملیاتی برای ادغام تدریجی یادگیری عمیق در برنامه های درسی علوم تجربی ارائه می دهد که در آن معلم به جای حذف شدن، نقش خود را از انتقال دهنده ی اطلاعات به طراح محیط های یادگیری تطبیقی و مربی شناختی تغییر می دهد؛ نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی در جهت بازنگری در استانداردهای حرفه ای معلمان، بازتعریف زیرساخت های دیجیتال مدارس و تدوین دستورالعمل های اخلاقی برای استفاده از داده های یادگیرندگان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، معلم ، خانواده ، اعتماد