بررسی اهمیت سلامت و روان طیف اوتیسم در مقاطع ابتدایی و شناخت چالش های پیش روی آنان

طیف اوتیسم که عموما به آن اوتیسم یا درخودماندگی می گویند، یک اختلال عصبی تکوینی با وجود مشکلات جدی در تعاملات اجتماعی، و ارتباطات کلامی و غیرکلامی و وجود رفتارهای تکراری و علایق محدود فرد است. واکنش های غیرمعمول به محرک حسی و تاکید فرد بر حفظ ثبات و روال هایی خاص در زندگی نیز از نشانه های شایع این اختلال هستند.اوتیسم و سایر ضایعات در طیف آن که به عنوان سندرم های رفتاری تعریف شده اند, می توانند یک ناتوانی طولانی مدت باشند. علت آن کاملا شناخته شده نمی باشد. به رغم شدت بیماری و فراوانی نسبی آن هنوز درک کمی از ایولوژی آن در دست است. گرچه به نظر می رسد, علت آن ژنتیکی باشد, اما ژن معیوب شناخته نشده است؛ برخی به تاثیر متقابل ژن ها و محیط معتقدند. در سال های اخیر توجه بی سابقه ای در عرصه عمومی و پژوهشی به اختلال اوتیسم شده است. اختلال اوتیسم با علامت های نقص در تعاملات اجتماعی, مشکل در ارتباط کلامی, غیر کلامی, علایق محدود و رفتارهای تکراری شناخته می شود.