رابطه سلامت روان و مدیریت هیجانات در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از شاخص های اساسی توسعه نظام آموزشی و سرمایه انسانی هر جامعه محسوب می شود. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران از تمرکز صرف بر عوامل شناختی به سوی متغیرهای روان شناختی و هیجانی معطوف شده است. سلامت روان و توانایی مدیریت هیجانات از جمله مولفه هایی هستند که نقش تعیین کننده ای در عملکرد تحصیلی دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سلامت روان و مدیریت هیجانات با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و تحلیل میزان تاثیر هر یک از این متغیرها بر موفقیت آموزشی است.این پژوهش با رویکرد کمی و به روش توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه دوم بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای، نمونه ای متشکل از ۲۵۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت روان (GHQ)، مقیاس تنظیم هیجان گروس و جان و معدل تحصیلی دانش آموزان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.یافته ها نشان داد بین سلامت روان و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین مدیریت هیجانات، به ویژه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان، پیش بینی کننده قوی پیشرفت تحصیلی بودند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که سلامت روان و مدیریت هیجانات در مجموع درصد قابل توجهی از واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین می کنند.نتایج پژوهش بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر ارتقای سلامت روان و آموزش مهارت های مدیریت هیجان در مدارس تاکید دارد. توجه همزمان به ابعاد شناختی و هیجانی می تواند زمینه ساز بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش افت آموزشی شود.واژگان کلیدیسلامت روان، مدیریت هیجانات، تنظیم هیجان، پیشرفت تحصیلی، دانش آموزان، عملکرد آموزشی