سنجش اثربخشی برنامه توانمندسازی مربیان در تشخیص نشانگان زودرس طرد از مدرسه

پدیده طرد از مدرسه به عنوان یکی از جدی ترین چالش های نظام آموزش وپرورش، نیازمند مداخلات پیشگیرانه و مبتنی بر تشخیص زودهنگام است. پژوهش حاضر با هدف سنجش اثربخشی برنامه توانمندسازی مربیان در تشخیص نشانگان زودرس طرد از مدرسه انجام شد. یافته ها نشان داد برنامه توانمندسازی اثربخش باید مبتنی بر پنج مولفه شایستگی، خودتعیینی، معنی داری، اثربخشی و اعتماد طراحی شود و نشانگان طرد را در سه سطح عاطفی، رفتاری و شناختی پوشش دهد. همچنین راهبردهای آموزشی مسئله محور، مشارکتی، تاملی و ایجاد شبکه های همکاری حرفه ای از موثرترین روش های توانمندسازی تشخیص محور هستند. نتایج پژوهش تاکید می کند که اثربخشی برنامه های توانمندسازی مستلزم گذار از رویکردهای کلیشه ای و دانش محور به سوی الگوهای بومی، نیازمحور و مبتنی بر بازاندیشی در عمل است. این مطالعه الگویی نظری و عملیاتی برای طراحی و ارزشیابی برنامه های توانمندسازی مربیان در حوزه تشخیص زودهنگام نشانگان طرد از مدرسه ارائه می دهد.