چگونه توانستم میزان حضور دانش آموزان در برنامه های پرورشی را افزایش دهم؟

این پژوهش با هدف بررسی میزان حضور دانش آموزان در برنامه های پرورشی و ارائه راهکارهای افزایش مشارکت آنان در دبیرستانی واقع در شهر گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بود و داده ها از طریق فرم های حضور و غیاب، پرسشنامه، مصاحبه با دانش آموزان و والدین و مشاهده میدانی گردآوری شد. نتایج نشان داد که پیش از اجرای راهکارهای جدید، میانگین حضور دانش آموزان در برنامه های پرورشی ۶۵٪ بود و عوامل موثر بر کاهش مشارکت شامل کمبود انگیزه، عدم جذابیت و تنوع برنامه ها، محدودیت امکانات و عدم اطلاع رسانی کافی بود. پس از طراحی و اجرای راهکارهایی شامل تنوع برنامه ها، نظام تشویقی، ارتقای زیرساخت ها و مشارکت فعال خانواده ها، میانگین حضور دانش آموزان به بیش از ۸۵٪ افزایش یافت و کیفیت مشارکت و رضایت دانش آموزان، مربیان و والدین بهبود یافت. یافته ها نشان داد که اقدامات جامع و هماهنگ مبتنی بر نیازهای دانش آموزان و حمایت خانواده ها، می تواند به طور موثر مشارکت در فعالیت های پرورشی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

حضور دانش آموزان ، برنامه های پرورشی ، مشارکت فعال ، انگیزه