بررسی تاثیر فعالیت های اجتماعی مدرسه بر رشد شخصیت دانش آموزان

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر فعالیت های اجتماعی مدرسه بر رشد شخصیت دانش آموزان در مدارس متوسطه اول و دوم ناحیه ۱ کرمانشاه و منطقه ماهیدشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. روش پژوهش علی-توصیفی و همبستگی بود و جامعه آماری شامل ۵۶۰۰ دانش آموز بود که از طریق نمونه گیری طبقه ای تصادفی، ۴۰۰ نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استاندارد سنجش فعالیت های اجتماعی و رشد شخصیت بود که پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۶ تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندمتغیره و آزمون T مستقل تحلیل شدند.یافته ها نشان داد که فعالیت های اجتماعی مدرسه رابطه مثبت و معناداری با رشد شخصیت دانش آموزان دارند. بیشترین اثر در زمینه مهارت های اجتماعی، اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری مشاهده شد. همچنین، دانش آموزان متوسطه دوم نسبت به متوسطه اول، و دختران و پسران در انواع فعالیت های اجتماعی تفاوت هایی داشتند، اما رشد کلی شخصیت در گروه های جنسیتی تفاوت معناداری نداشت. بر اساس نتایج، مشارکت فعال در فعالیت های گروهی، فرهنگی، ورزشی و داوطلبانه موجب ارتقای مهارت های اجتماعی، تقویت اعتماد به نفس، مسئولیت پذیری و ویژگی های اخلاقی مانند همدلی و احترام به دیگران می شود.با توجه به یافته ها، پیشنهاد می شود که مدارس برنامه های متنوع و سازمان یافته فعالیت های اجتماعی را طراحی و اجرا کنند، معلمان و والدین به اهمیت این فعالیت ها توجه داشته باشند و فرصت های مشارکت داوطلبانه و مستمر برای دانش آموزان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت های اجتماعی مدرسه ، رشد شخصیت ، مهارت های اجتماعی ، اعتماد به نفس ، مسئولیت پذیری