تاثیر استفاده از فناوری های آموزشی بر افزایش علاقه مندی به درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری های آموزشی بر افزایش علاقه مندی دانش آموزان به درس در مدارس ابتدایی و متوسطه اول شهرستان دالاهو در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق از نوع کمی و توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان این مقاطع بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۳۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد علاقه مندی به درس و استفاده از فناوری های آموزشی بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. یافته ها نشان داد که بین استفاده از فناوری های آموزشی و علاقه مندی دانش آموزان به درس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۶۲, p < ۰.۰۱) و استفاده از محتوای چندرسانه ای بیشترین تاثیر را در افزایش علاقه مندی دارد. همچنین، دانش آموزان متوسطه اول بیش از دانش آموزان ابتدایی از فناوری ها بهره می برند و میزان علاقه مندی به درس در آن ها بالاتر است، در حالی که تفاوت معناداری بین دختران و پسران مشاهده نشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هوشمندانه فناوری های آموزشی می تواند انگیزه و مشارکت دانش آموزان را تقویت کرده و یادگیری را جذاب تر و تعاملی تر سازد. بر اساس یافته ها، آموزش معلمان، دسترسی به ابزارهای دیجیتال و طراحی محتوای جذاب پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، علاقه مندی به درس ، مدارس ابتدایی ، متوسطه اول ، یادگیری تعاملی