بررسی نقش انگیزش تحصیلی در بهبود عملکرد درسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انگیزش تحصیلی در بهبود عملکرد درسی دانش آموزان مدارس ابتدایی و متوسطه اول شهرستان دالاهو در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقاطع چهارم تا ششم ابتدایی و هفتم تا نهم متوسطه اول شهرستان دالاهو بود که از میان آنان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای متناسب انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی و معدل و نمرات دروس اصلی دانش آموزان به عنوان شاخص عملکرد درسی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها نشان داد که بین انگیزش تحصیلی و عملکرد درسی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در میان ابعاد انگیزش، انگیزش درونی بیشترین همبستگی مثبت را با پیشرفت تحصیلی نشان داد و قوی ترین پیش بینی کننده عملکرد درسی بود، در حالی که بی انگیزگی رابطه منفی و معناداری با عملکرد تحصیلی داشت. همچنین نتایج بیانگر آن بود که دانش آموزان دارای سطح بالاتر انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال تر، پشتکار بیشتر و نتایج درسی مطلوب تری دارند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که تقویت انگیزش تحصیلی، به ویژه انگیزش درونی، نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد درسی دانش آموزان دارد و لازم است در برنامه ریزی های آموزشی مورد توجه جدی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، عملکرد درسی ، پیشرفت تحصیلی