رابطه ین خودکارآمدی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی در دانش آموزان مدارس ابتدایی منطقه خشت و شهرستان کازرون در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی منطقه مذکور بود که از میان آنان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی و پرسشنامه مسئولیت پذیری اجتماعی بود که روایی صوری و محتوایی آن ها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ مطلوب ارزیابی شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که سطح خودکارآمدی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان در حد متوسط رو به بالا قرار دارد و بین این دو متغیر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰ > p). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که خودکارآمدی تحصیلی توان پیش بینی معنادار مسئولیت پذیری اجتماعی را دارد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که تقویت باورهای خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان می تواند زمینه ارتقای رفتارهای مسئولانه اجتماعی آنان را فراهم سازد. توجه همزمان به ابعاد شناختی و اجتماعی در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی می تواند به تربیت دانش آموزانی توانمند، متعهد و پاسخگو در برابر خود و جامعه منجر شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، نظریه شناختی اجتماعی