تاثیر فناوری های نوین بر بهبود کیفیت یادگیری و تحول فرآیندهای آموزشی در مدارس

در دهه های اخیر، توسعه فناوری های نوین آموزشی، تغییرات بنیادی در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. ابزارهای دیجیتال، محیط های یادگیری مجازی، نرم افزارهای هوشمند و فناوری های واقعیت افزوده و مجازی، امکان ارائه یادگیری تعاملی، فعال و شخصی سازی شده را برای دانش آموزان فراهم کرده اند. این فناوری ها می توانند مشارکت دانش آموزان را افزایش دهند، انگیزه یادگیری آن ها را تقویت کنند و درک مفاهیم پیچیده علمی و ریاضی را تسهیل نمایند. بهره گیری هدفمند از فناوری های نوین، فرصت های دسترسی به منابع آموزشی متنوع، بازخورد فوری و رصد پیشرفت تحصیلی را برای معلمان فراهم می آورد و امکان طراحی مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده را ایجاد می کند. علاوه بر این، ادغام فناوری های نوین با روش های سنتی آموزش، محیط یادگیری غنی و چندبعدی فراهم می آورد که در آن معلم به عنوان هدایت کننده و دانش آموز به عنوان یادگیرنده فعال ایفای نقش می کند. با وجود مزایای متعدد، چالش هایی از جمله محدودیت زیرساخت ها، نیاز به آموزش تخصصی معلمان، نگرانی های امنیت سایبری و مدیریت محتوای دیجیتال، بهره برداری کامل از فناوری های نوین را محدود می سازند. پژوهش ها نشان می دهند که طراحی استراتژیک برنامه های آموزشی مبتنی بر فناوری و پشتیبانی مستمر از معلمان و دانش آموزان، می تواند کیفیت یادگیری، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان را به شکل قابل توجهی ارتقا دهد و به شکل گیری فرهنگ یادگیری مادام العمر منجر شود.واژگان کلیدیفناوری های نوین، یادگیری فعال، کیفیت آموزشی، مدارس، آموزش دیجیتال