الگوی عوامل موثر بر یادگیری اثربخش در آموزش ابتدایی

یادگیری اثربخش یکی از مفاهیم بنیادی در حوزه تعلیم و تربیت است که به کیفیت، عمق و پایداری آموخته ها اشاره دارد و فراتر از انتقال صرف اطلاعات، بر شکل گیری فهم معنادار، کاربرد دانش و توانایی حل مسئله تاکید می کند. آموزش ابتدایی به دلیل نقش زیربنایی خود در شکل گیری مهارت های شناختی، نگرش های یادگیری و عادات ذهنی فراگیران، بستری تعیین کننده برای تحقق یادگیری اثربخش به شمار می رود. پیچیدگی ماهیت یادگیری نشان می دهد که این فرایند تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل درهم تنیده فردی، آموزشی و محیطی شکل می گیرد و نمی توان آن را به یک عامل واحد تقلیل داد. هدف از این مقاله تبیین الگوی عوامل موثر بر یادگیری اثربخش در آموزش ابتدایی است. در این چارچوب، مولفه هایی مانند ویژگی های شناختی و هیجانی فراگیران، انگیزش، نقش معلم، راهبردهای تدریس، تعاملات آموزشی و شرایط محیط یادگیری مورد توجه قرار گرفته اند. مرور مبانی نظری و پژوهش های انجام شده نشان می دهد که یادگیری اثربخش نتیجه تعامل پویا میان آمادگی های درونی یادگیرنده و فرصت های بیرونی فراهم شده در محیط آموزشی است. ارائه یک الگوی جامع از این عوامل می تواند به بهبود تصمیم گیری های آموزشی، ارتقای کیفیت تدریس و افزایش کارآمدی نظام های یاددهی–یادگیری کمک کند و زمینه ساز طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر شواهد در آموزش ابتدایی شود.واژگان کلیدی:یادگیری اثربخش، آموزش ابتدایی، عوامل یادگیری