جایگاه دوره های ضمن خدمت (اقدام پژوهی و درس پژوهی) بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه اول

هدف این پژوهش تاثیر درس پژوهی و اقدام پژوهی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول در شهر مشهد بود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی و علی-مقایسه ای می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول منتخب در شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد۹۸۵۰ نفر تعداد ۳۷۵ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. نمونه-های انتخابی به سه گروه ۱۲۵ نفری شامل: دانش آموزانی که معلمان آن ها دوره اقدام پژوهی را گذرانده اند، دوره درس پژوهی را گذرانده اند و هیچ یک از دو دوره را نگذرانده اند تقسیم شدند. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه استاندارد پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹) می-باشد. یافته ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی به روش واریانس چند متغییره مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجریه و تحلیل داده ها نشان داد که دوره اقدام پژوهی معلمان بر خودکارآمدی، برنامه ریزی، تاثیرات هیجانی و انگیزش دانش آموزان و دوره درس پژوهی بر برنامه ریزی، تاثیرات هیجانی و انگیزش دانش آموزان تاثیر معناداری دارند (p<۰.۰۵). بنابراین می توان نتیجه گرفت که دوره های آموزشی - عملی بر پیشرفت تحصیلی دانش-آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد. واژگان کلیدی: مشارکت آموزشی - عملی، پیشرفت تحصیلی، معلمان، دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول.