بررسی روش های سنتی(قدیمی) و مدرن تدریس در مدارس ابتدایی

هدف از این پژوهش، بررسی جامع و دقیق روش های سنتی و مدرن تدریس در مقطع ابتدایی و تحلیل گسترده تاثیر این روش ها بر یادگیری دانش آموزان، انگیزه تحصیلی، مهارت های اجتماعی و شناختی، تعامل کلاسی و رشد شخصیت آنان است. آموزش ابتدایی به عنوان پایه و اساس سیستم آموزشی هر کشور، نقش حیاتی در شکل دهی مهارت های شناختی، اخلاقی، رفتاری و اجتماعی کودکان دارد و کیفیت روش های تدریس به طور مستقیم بر موفقیت تحصیلی، علاقه مندی به یادگیری و توانایی های زندگی آینده آنان اثر می گذارد.روش های سنتی تدریس شامل سخنرانی، حفظیات، پرسش و پاسخ کلاسیک، تمرین های نوشتاری و یادگیری یک طرفه هستند که محوریت آن ها بر معلم و انتقال دانش است. این روش ها به دلیل ساختار منظم و کنترل دقیق کلاس، در انتقال سریع اطلاعات نظری و ایجاد نظم و انضباط موثرند، اما محدودیت هایی جدی در توسعه خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله و مشارکت فعال دانش آموزان دارند. همچنین، انگیزه درونی دانش آموزان در این روش کاهش می یابد و یادگیری معمولا به صورت سطحی و گذرا انجام می شود.در مقابل، روش های مدرن تدریس شامل یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، پروژه محور، بازی محور، کلاس معکوس، استفاده از فناوری های نوین آموزشی و سایر رویکردهای نوآورانه هستند که دانش آموز را محور فرآیند یادگیری قرار می دهند. این روش ها دانش آموزان را به تعامل اجتماعی، تصمیم گیری، تحلیل، حل مسئله و خلاقیت تشویق می کنند و باعث افزایش انگیزه، اعتماد به نفس، مشارکت فعال و یادگیری پایدار می شوند. همچنین مهارت های اجتماعی و توانایی های شناختی و عاطفی دانش آموزان را ارتقا می دهند و زمینه یادگیری کاربردی و تجربه محور را فراهم می آورند.در این تحقیق، جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان پایه های سوم تا ششم مدارس ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد و ابزارهای گردآوری داده شامل پرسش نامه جامع برای معلمان و دانش آموزان و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. روایی ابزارها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با آزمون آلفای کرونباخ محاسبه شد. داده ها با استفاده از تحلیل های توصیفی، آزمون های آماری و تحلیل محتوای کیفی پردازش شد.یافته ها نشان دادند که روش های مدرن به طور معنی داری باعث افزایش علاقه و مشارکت دانش آموزان، بهبود عملکرد تحصیلی، رشد مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله، ارتقای اعتماد به نفس و ایجاد انگیزه یادگیری پایدار می شوند. در مقابل، روش های سنتی هرچند در انتقال سریع دانش نظری و ایجاد ساختار کلاس موثر بودند، اما محدودیت هایی در توسعه مهارت های خلاقانه، مشارکت فعال و یادگیری معنادار دارند. همچنین، چالش های اجرایی روش های مدرن شامل نیاز به برنامه ریزی دقیق، آموزش معلمان، فراهم سازی امکانات فناورانه و مدیریت زمان کلاس بود.نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق مزایای روش های سنتی و مدرن، ایجاد فضای آموزشی انعطاف پذیر و حمایت از معلمان در اجرای روش های نوین، می تواند کیفیت آموزش ابتدایی را بهبود بخشد و تجربه یادگیری موثرتری برای دانش آموزان فراهم کند. این پژوهش راهنمایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در انتخاب و به کارگیری روش های تدریس کارآمد و سازگار با نیازهای دانش آموزان ارائه می دهد و تاکید دارد که استفاده هوشمندانه از روش های سنتی همراه با نوآوری های مدرن، مسیر توسعه یادگیری پایدار و مهارت آموزی کامل را در مقطع ابتدایی هموار می کند.واژگان کلیدی: روش تدریس سنتی، روش تدریس مدرن، آموزش ابتدایی، یادگیری فعال، ارزیابی آموزشی، مهارت های اجتماعی، خلاقیت، انگیزه تحصیلی، یادگیری مشارکتی، آموزش پروژه محور.