نقش هوش مصنوعی مولد در تغییر نقش معلم و دانش آموز

هوش مصنوعی مولد (Generative AI) نظیر مدل های زبانی بزرگ (LLMs) یکی از تحولات بنیادین در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات است که تاثیرات عمیقی بر تمامی عرصه های زندگی، به ویژه آموزش و پرورش، گذاشته است. این مقاله به بررسی تحول بنیادین نقش ها در کلاس های درس مدرن ناشی از ورود این فناوری ها می پردازد. هدف اصلی، تحلیل تغییر نقش سنتی معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر، طراح یادگیری و مربی مهارت های شناختی سطح بالاتر، و همچنین بررسی دگرگونی نقش دانش آموز از مصرف کننده منفعل به کنشگر فعال و خودراهبر در محیط های یادگیری هوشمند است. ما مبانی نظری هوش مصنوعی مولد، فرصت ها (مانند شخصی سازی یادگیری و افزایش کارایی) و چالش های (نظیر تقلب، وابستگی شناختی و شکاف دیجیتال) مرتبط با این پدیده را بررسی می کنیم. در نهایت، یک مدل مفهومی برای هم زیستی سازنده میان انسان و ماشین در فرآیند یاددهی-یادگیری ارائه شده و الزامات سیاست گذاری، توانمندسازی معلمان و بازنگری در برنامه درسی مورد تاکید قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که موفقیت در این عصر، مستلزم پذیرش فعالانه نقش های جدید، تاکید بر مهارت های انسانی منحصر به فرد، و ایجاد چارچوب های اخلاقی و تربیتی منسجم است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، نقش معلم ، نقش دانش آموز ، شخصی سازی یادگیری ، تفکر انتقادی ، آینده آموزش.