رابطه بین سبک های شناختی، ترجیحات یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

تفاوت های فردی دانش آموزان یکی از عوامل اساسی در تبیین موفقیت یا ناکامی تحصیلی آنان محسوب می شود. در این میان، سبک های شناختی و ترجیحات یادگیری از مهم ترین متغیرهایی هستند که نحوه پردازش اطلاعات، تعامل با محتوای آموزشی و در نهایت عملکرد تحصیلی را تحت تاثیر قرار می دهند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعه اسنادی، به بررسی رابطه بین سبک های شناختی، ترجیحات یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. نتایج تحلیل مطالعات پیشین نشان می دهد که همسویی میان سبک شناختی یادگیرنده و ترجیحات یادگیری او با شیوه های تدریس، می تواند موجب بهبود درک مفاهیم، افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای عملکرد آموزشی شود. بر این اساس، توجه به این متغیرها در طراحی آموزشی و برنامه ریزی درسی، ضرورتی اجتناب ناپذیر در نظام های آموزشی معاصر است