نقش معلم در کاهش بی انگیزگی تحصیلی در بستر مدرسه های امروزی و نوین

چکیدهبی انگیزگی تحصیلی یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی در مدرسه های امروزی به شمار می آید که می تواند پیامدهای گسترده ای همچون افت تحصیلی، کاهش مشارکت کلاسی، ترک تحصیل پنهان و تضعیف سلامت روان دانش آموزان را به همراه داشته باشد. در این میان، معلم به عنوان کنشگر محوری فرایند یاددهی–یادگیری، نقشی تعیین کننده در شناسایی، پیشگیری و کاهش بی انگیزگی تحصیلی ایفا می کند. هدف این مقاله، تحلیل علمی و نظام مند نقش معلم در کاهش بی انگیزگی تحصیلی در بستر مدرسه های امروزی با توجه به تحولات اجتماعی، فرهنگی و فناورانه آموزش است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با تکیه بر چارچوب های نظری انگیزش تحصیلی، روان شناسی تربیتی و یادگیری معناگرا به بررسی سازوکارهای موثر معلم می پردازد. یافته ها نشان می دهد که عواملی نظیر کیفیت تعامل معلم–دانش آموز، حمایت عاطفی و تحصیلی، ایجاد احساس شایستگی و خودکارآمدی، معنادار ساختن محتوای درسی، به کارگیری روش های تدریس فعال و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان نقش بسزایی در کاهش بی انگیزگی تحصیلی دارند. همچنین، شایستگی های حرفه ای، هیجانی–اجتماعی و نگرش های انگیزشی معلمان می تواند به طور مستقیم بر نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری و مدرسه اثرگذار باشد. نتیجه گیری مقاله حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان و بازنگری در نقش سنتی آنان، شرطی اساسی برای مقابله با بی انگیزگی تحصیلی و ارتقای انگیزش پایدار در مدرسه های امروزی است و می تواند زمینه ساز بهبود کیفیت آموزش و افزایش درگیری تحصیلی دانش آموزان شود.