هوش مصنوعی و خودارزیابی حرفه ای معلمان؛ گامی نو در بهبود کیفیت تدریس

کیفیت تدریس یکی از عوامل کلیدی در ارتقای یادگیری دانش آموزان و موفقیت نظام آموزشی است. خودارزیابی حرفه ای معلمان به عنوان یکی از روش های موثر برای شناسایی نقاط قوت و ضعف در عملکرد تدریس، نقش مهمی در بهبود فرآیند آموزشی ایفا می کند. با ظهور فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی، امکان توسعه ابزارها و سامانه های خودارزیابی هوشمند فراهم شده است که می تواند به معلمان در تحلیل دقیق تر عملکرد خود، ارائه بازخورد فوری و برنامه ریزی برای بهبود روش های تدریس کمک کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در فرآیند خودارزیابی حرفه ای معلمان و تاثیر آن بر کیفیت تدریس انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه با معلمان مدارس جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، باعث افزایش دقت خودارزیابی، شناسایی بهتر نقاط ضعف و قوت و ارتقای توانمندی های حرفه ای معلمان می شود. علاوه بر این، معلمان گزارش داده اند که بازخوردهای تحلیلی ارائه شده توسط هوش مصنوعی، به آن ها کمک می کند تا تصمیمات آموزشی بهتری اتخاذ کرده و روش های تدریس خود را به صورت مستمر بهبود دهند. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی با فرآیند خودارزیابی حرفه ای معلمان، گامی موثر و نوین در جهت ارتقای کیفیت تدریس و تحقق اهداف آموزشی مدارس محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، خودارزیابی حرفه ای ، معلمان ، کیفیت تدریس ، بازخورد تحلیلی ، بهبود روش های آموزشی ، توانمندسازی حرفه ای