کارکرد هوش مصنوعی در کاهش شکاف بین سبک های یادگیری و روش های تدریس سنتی

در سال های اخیر، رشد سریع فناوری و به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های نوینی را در حوزه آموزش فراهم کرده است. یکی از چالش های اصلی سیستم های آموزشی سنتی، وجود شکاف میان سبک های مختلف یادگیری دانش آموزان و روش های تدریس رایج است که می تواند موجب کاهش انگیزش، افت یادگیری و عدم تعامل موثر دانش آموزان با محتوای آموزشی شود. این پژوهش با هدف بررسی کارکرد هوش مصنوعی در کاهش شکاف بین سبک های یادگیری و روش های تدریس سنتی انجام شده است. روش تحقیق، مروری تحلیلی و تطبیقی بر مقالات و کتاب های مرتبط، شامل بیش از ۵۰ منبع داخلی و خارجی، بوده است. یافته ها نشان می دهد که سیستم های هوشمند آموزشی مبتنی بر AI قادرند سبک یادگیری دانش آموزان را شناسایی کرده و محتوا و شیوه ارائه را متناسب با نیازهای فردی تنظیم کنند. این روند موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت یادگیری تطبیقی و کاهش اثرات منفی روش های تدریس یکسان و سنتی می شود. همچنین، نتایج بیانگر آن است که ترکیب روش های سنتی با ابزارهای هوش مصنوعی، نه تنها کیفیت آموزش را بهبود می بخشد، بلکه نقش معلم را به عنوان راهنمای یادگیری تقویت می کند. یافته های این تحقیق می تواند راهنمای موثری برای برنامه ریزان آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در جهت طراحی محیط های یادگیری منعطف، شخصی سازی شده و کارآمد باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سبک های یادگیری ، تدریس سنتی ، یادگیری تطبیقی ، آموزش شخصی سازی شده