نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت آموزشی و توسعه سرمایه انسانی در جوامع است. خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی و محیط تربیتی اولیه، نقش اساسی در شکل دهی رفتارها، انگیزه ها و مهارت های یادگیری فرزندان دارد. هدف این پژوهش، بررسی نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی و شناسایی عوامل موثر بر آن است. در این تحقیق، تاثیر سبک فرزندپروری، سطح تحصیلات والدین، مشارکت والدین در فعالیت های آموزشی، حمایت عاطفی و فراهم آوردن محیط مناسب یادگیری مورد بررسی قرار گرفته است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و از نوع مطالعات کتابخانه ای و میدانی با استفاده از پرسشنامه های استاندارد و مصاحبه با والدین و معلمان دانش آموزان ابتدایی در چند مدرسه منتخب کشور بود. یافته ها نشان می دهد که خانواده هایی که درگیر فرآیند یادگیری فرزندان خود هستند، حمایت عاطفی و انگیزشی ارائه می دهند و با مدرسه تعامل مثبت دارند، فرزندان آن ها از پیشرفت تحصیلی بالاتری برخوردارند. همچنین، سبک فرزندپروری مقتدرانه و حمایت کننده با افزایش انگیزه، خودکارآمدی و علاقه به یادگیری در دانش آموزان ارتباط مستقیم دارد. نتایج این پژوهش بر اهمیت آموزش والدین، تقویت مشارکت خانوادگی در فرآیندهای آموزشی و ایجاد سیاست های حمایتی برای افزایش کارآمدی محیط خانواده در پیشرفت تحصیلی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموز ابتدایی ، سبک فرزندپروری ، مشارکت والدین