تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر افزایش خودکارآمدی معلمان

ادغام فناوری هوش مصنوعی در نظام آموزشی باعث ظهور فرصت ها و چالش های نوینی در زمینه توسعه عملکرد حرفه ای معلمان و تقویت باورهای خودکارآمدی آنان شده است. این پژوهش با تمرکز بر نقش آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی در افزایش خودکارآمدی معلمان، به بررسی چگونگی تاثیرگذاری این نوع آموزش ها بر باورهای توانمندی و کارآمدی معلمان در فعالیت های آموزشی، برنامه ریزی درسی و استفاده از ابزارهای هوشمند آموزشی پرداخته است. یافته های اولیه نشان می دهد که آموزش های هدفمند مبتنی بر هوش مصنوعی که بر ارتقای سواد دیجیتال، مهارت های تکنولوژیک و مدل های کاربردی تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی تمرکز دارند، موجب افزایش قابل توجهی در خودکارآمدی معلمان در زمینه اجرای فعالیت های آموزشی هوشمند می شوند (Ahmed et al., ۲۰۲۵). همچنین تقویت خودکارآمدی منجر به بهبود نیت رفتاری معلمان برای به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی در تدریس، طراحی ماموریت های آموزشی و مدیریت فرآیند کلاس شده است (Magiran, ۱۴۰۴). تحلیل داده ها حاکی از آن است که معلمان دارای آموزش مناسب در حوزه هوش مصنوعی از نگرش مثبت تری نسبت به مزایای ادراک شده و سهولت استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برخوردار بوده و این دو عامل به عنوان میانجی های مهم، نقش تعیین کننده ای در تقویت باورهای خودکارآمدی آن ها ایفا می کنند. نتایج نشان می دهد که آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی نه تنها سطح توانایی فنی معلمان را ارتقا می بخشد، بلکه موجب افزایش خودباوری، انگیزش حرفه ای و تمایل به نوآوری در محیط های آموزشی می شود. بر این اساس، لازم است سیاست های آموزشی و طرح های توسعه حرفه ای معلمان با تاکید بیشتر بر آموزش های هوش مصنوعی تدوین شود تا ضمن تقویت خودکارآمدی معلمان، زمینه های پذیرش گسترده تر فناوری های نوین در آموزش فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودکارآمدی معلمان ، آموزش مبتنی بر فناوری ، توسعه حرفه ای