بررسی میزان اثرگذاری آموزش مبتنی بر نمایش بر رشد توانمندی های اجتماعی و خودباوری دانش آموزان ابتدایی

هدف این مطالعه یافتن موارد زیر است: (۱) تاثیر ایفای نقش بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان؛ (۲) تاثیر ایفای نقش بر اعتماد به نفس دانش آموزان؛ و (۳) تاثیر روش های ایفای نقش بر مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس دانش آموزان. این تحقیق یک تحقیق شبه آزمایشی با طرح گروه کنترل نامعادل است. جمعیت این مطالعه، تمام دانش آموزان کلاس پنجم شهرستان شهرکرد بودند. نمونه این مطالعه ۵۲ دانش آموز بود. تعیین نمونه با استفاده از تکنیک نمونه گیری تصادفی خوشه ای. از جمعیت مورد نظر، ۲ مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شدند. یک مدرسه با استفاده از روش ایفای نقش به عنوان کلاس آزمایشی و یک مدرسه با استفاده از روش سخنرانی به عنوان کلاس کنترل انتخاب شد. ابزار تحقیق در قالب پرسشنامه و مشاهدات. آزمون نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف انجام شد، در حالی که برای آزمون همگنی از آزمون باکس ام استفاده شد. نتایج نشان داد که: (۱) روش ایفای نقش تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان با سطح معنی داری ۰.۰۰۰ < ۰.۰۵ داشت؛ (۲) روش ایفای نقش تاثیر مثبت و معناداری بر اعتماد به نفس دانش آموزان با سطح معنی داری ۰.۰۰۰ < ۰.۰۵ داشت؛ (۳) روش های ایفای نقش تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس دانش آموزان دارند. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها در این مطالعه نشان می دهد که روش های ایفای نقش تاثیر معناداری بر مهارت های اجتماعی و اعتماد به نفس دانش آموزان در محتوای یادگیری مطالعات اجتماعی دانش آموزان پایه پنجم دبستان دارند.

کلیدواژه ها:

ایفای نقش ، مهارت های اجتماعی ، اعتماد به نفس