بررسی اهمیت و ضرورت به کارگیری رویکرد فعال تدریس در مقطع متوسطه

مقطع متوسطه به عنوان یکی از حساس ترین مراحل نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. هم زمانی این دوره با تحولات دوره نوجوانی، ضرورت توجه به کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و بهره گیری از روش های نوین آموزشی را افزایش می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی اهمیت مقطع متوسطه با تاکید بر ضرورت به کارگیری رویکرد فعال تدریس است. این پژوهش با استفاده از روش مروری و تحلیل پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده و یافته های مرتبط با اثربخشی روش های فعال تدریس در آموزش متوسطه مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که رویکرد فعال تدریس، با قرار دادن دانش آموز در مرکز فرآیند یادگیری، موجب افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال و علاقه مندی بیشتر دانش آموزان به یادگیری می شود. همچنین، این رویکرد نقش موثری در تحقق یادگیری عمیق، تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله و پرورش مهارت های اجتماعی و ارتباطی دارد. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه نگرش معلمان نسبت به روش های فعال عمدتا مثبت است، اما موانعی همچون کمبود زمان، حجم بالای محتوای درسی، محدودیت امکانات آموزشی و غلبه شیوه های ارزشیابی سنتی، اجرای موثر این رویکرد را با چالش مواجه می سازد. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی، نظام ارزشیابی و توانمندسازی حرفه ای معلمان تاکید دارد تا زمینه تحقق آموزش کیفی و یادگیری معنادار در مقطع متوسطه فراهم شود.

کلیدواژه ها:

مقطع متوسطه ، تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال ، روش های نوین