مطالعه رابطه استفاده از سیستم های هوشمند آموزشی با علاقه به یادگیری و پیشرفت تحصیلی

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه استفاده از سیستم های هوشمند آموزشی با علاقه به یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. پژوهش با رویکرد مروری انجام شد و مطالعات مرتبط با هوشمندسازی مدارس، هوش مصنوعی در آموزش، علاقه به یادگیری و پیشرفت تحصیلی مورد تحلیل و تلفیق قرار گرفت. در این راستا، یافته های پژوهش های داخلی مرتبط بررسی و ابعاد مختلف تاثیر سیستم های هوشمند آموزشی بر فرآیند یاددهی–یادگیری تحلیل شد. یافته های تحقیق نشان داد که استفاده از سیستم های هوشمند آموزشی با افزایش علاقه به یادگیری، انگیزش تحصیلی و درگیری شناختی دانش آموزان رابطه معناداری دارد. همچنین، بازخوردهای هوشمند و شخصی سازی یادگیری نقش مهمی در بهبود عملکرد تحصیلی و تقویت خودکارآمدی دانش آموزان ایفا می کنند. نتایج حاکی از آن بود که هوشمندسازی مدارس، علاوه بر ارتقای ابعاد شناختی یادگیری، بر جنبه های تربیتی و روان شناختی نیز تاثیرگذار است و می تواند نگرش مثبت تری نسبت به یادگیری ایجاد کند. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که استفاده هدفمند و آگاهانه از سیستم های هوشمند آموزشی، زمینه ساز علاقه پایدار به یادگیری و پیشرفت تحصیلی معنادار دانش آموزان است و توجه به ابعاد انسانی و تربیتی در کنار فناوری، شرط اصلی اثربخشی این سیستم ها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سیستم های هوشمند آموزشی ، علاقه به یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، هوشمندسازی مدارس