بررسی تاثیر مدیر مدرسه بر افزایش احساس تعلق دانش آموزان

احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه یکی از مولفه های اساسی در ارتقای سلامت روان، بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزش یادگیری و کاهش رفتارهای ناسازگارانه در محیط های آموزشی به شمار می رود. در این میان، مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی و محور اصلی سیاست گذاری، برنامه ریزی و هدایت فعالیت های مدرسه، نقشی تعیین کننده در شکل گیری و تقویت احساس تعلق دانش آموزان ایفا می کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر عملکرد و شیوه های مدیریتی مدیر مدرسه بر افزایش احساس تعلق دانش آموزان است. بر اساس رویکرد توصیفی–تحلیلی و با تکیه بر مبانی نظری و یافته های پژوهشی پیشین، ابعاد مختلف مدیریت مدرسه از جمله رهبری آموزشی، سبک مدیریتی، کیفیت ارتباطات انسانی، حمایت عاطفی از دانش آموزان، ایجاد فضای امن و مشارکتی، عدالت آموزشی و توجه به تفاوت های فردی مورد بررسی قرار گرفته است.یافته های مطالعات نشان می دهد مدیرانی که از سبک رهبری مشارکتی، تحول آفرین و انسان محور بهره می برند، از طریق تقویت روابط مثبت میان معلمان و دانش آموزان، ایجاد جو مدرسه ای حمایت گر، افزایش فرصت های مشارکت دانش آموزان در تصمیم گیری ها و توجه به نیازهای روانی–اجتماعی آنان، زمینه شکل گیری احساس ارزشمندی، امنیت و پذیرش اجتماعی را فراهم می کنند. این عوامل به طور مستقیم و غیرمستقیم موجب افزایش احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه می شود. در مقابل، مدیریت اقتدارگرا، ارتباطات ضعیف و بی توجهی به نیازهای عاطفی دانش آموزان می تواند احساس بیگانگی، انزوا و کاهش دلبستگی به مدرسه را به دنبال داشته باشد.در مجموع، نتایج حاکی از آن است که مدیر مدرسه نه تنها در بعد اجرایی و آموزشی، بلکه در بعد عاطفی و اجتماعی مدرسه نیز نقشی کلیدی دارد و با اتخاذ رویکردهای مدیریتی مناسب می تواند به عنوان عاملی موثر در ارتقای احساس تعلق دانش آموزان عمل کند. بر این اساس، توجه به توانمندسازی مدیران مدارس در حوزه مهارت های ارتباطی، رهبری آموزشی و مدیریت عاطفی مدرسه، امری ضروری برای بهبود کیفیت تجربه تحصیلی دانش آموزان و تحقق اهداف تربیتی نظام آموزش وپرورش محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مدیر مدرسه ، احساس تعلق ، رهبری آموزشی ، جو مدرسه ، روابط انسانی ، دانش آموزان