رابطه رفتارهای حمایتی و عاطفی والدین با انگیزش پیشرفت و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان دختر و پسر در محیط های یادگیری ترکیبی

چکیدههدف پژوهش حاضر بررسی رابطه رفتارهای حمایتی والدین با انگیزش پیشرفت و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان دختر و پسر در محیط های یادگیری ترکیبی است. با گسترش آموزش های حضوری–مجازی، نقش خانواده در هدایت، حمایت عاطفی و نظارت آموزشی دانش آموزان پررنگ تر شده و می تواند بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان اثرگذار باشد. نتایج مطالعات همبستگی نشان می دهد رفتارهای حمایتی والدین، از جمله تشویق تحصیلی، فراهم سازی شرایط مناسب یادگیری و تعامل سازنده با فرزندان، با افزایش انگیزش پیشرفت و ارتقای مهارت های خودتنظیمی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین، تفاوت های جنسیتی نشان می دهد که الگوی اثرگذاری حمایت والدین بر مولفه های خودتنظیمی و انگیزش پیشرفت در دانش آموزان دختر و پسر متفاوت است؛ به گونه ای که دانش آموزان دختر حساسیت بیشتری نسبت به حمایت عاطفی و آموزشی والدین نشان می دهند. در مجموع، تقویت رفتارهای حمایتی والدین در بستر یادگیری ترکیبی می تواند به بهبود انگیزش، استقلال یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان منجر شود.