نقش تاریخ در توسعه تفکر انتقادی و مهارت های تحلیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RTTCH04_5042

تاریخ نمایه سازی: 22 بهمن 1404

چکیده مقاله:

این مقاله مروری با هدف بررسی عمیق و نظام مند نقش آموزش تاریخ در توسعه تفکر انتقادی و مهارت های تحلیلی دانش آموزان نگاشته شده است. با توجه به چالش های پیچیده جهان معاصر و ضرورت تربیت شهروندانی آگاه، مسئول و نقاد، تاریخ به مثابه یک رشته درسی که در ذات خود با تفسیر، استدلال و قضاوت درگیر است، می تواند بستر بی بدیلی برای پرورش این صلاحیت های حیاتی فراهم آورد. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری رابطه میان تفکر تاریخی و تفکر انتقادی واکاوی می شود و بر این امر تاکید می گردد که فرآیندهای شناختی فعال در تاریخنگاری و یادگیری تاریخ—از جمله ارزیابی شواهد، تحلیل علیت، درک دیدگاه های مختلف، تشخیص سوگیری و ساخت روایت—مستقیما با مهارت های تفکر انتقادی و تحلیلی هم پوشانی دارند. سپس، با مرور پیشینه پژوهش، چارچوب ها و مدل های نظری مختلف مانند «مفاهیم بنیادین تفکر تاریخی» پیتر سیکساس و الگوی «سواد تاریخی» سام واینبرگ مورد تحلیل قرار می گیرد. در ادامه، ادبیات تحقیق در محورهای اصلی، شامل ابعاد شناختی تفکر تاریخی، روش های آموزشی موثر در پرورش آن (مانند کار با منابع اولیه، مباحثه، ایفای نقش، تاریخ شفاهی و پروژه های پژوهشی)، موانع و چالش های پیش رو (از قبیل تاکید بر حفظ محوری، کتاب های درسی تک روایت و آمادگی ناکافی معلمان)، و راهکارهای عملی برای غلبه بر این موانع، به تفصیل بررسی می شود. یافته های این مرور نشان می دهد که رویکرد سنتی به آموزش تاریخ که بر انتقال انفعالی حقایق ثابت تاکید دارد، عملا فرصت های ارزشمند برای پرورش تفکر را از بین می برد. در مقابل، یک رویکرد سازنده گرا و پژوهشمحور به تاریخ، که در آن کلاس به یک «کارگاه تاریخ» تبدیل می شود، می تواند دانش آموزان را به مورخان کوچکی بدل کند که خود در فرآیند ساخت دانش تاریخی مشارکت می جویند. این مقاله در نهایت نتیجه می گیرد که بازنگری اساسی در اهداف، محتوا، روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی درس تاریخ، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای همسوسازی آموزش با نیازهای عصر حاضر است. سرمایه گذاری در تربیت معلمان مجهز به روش های فعال تدریس و تدوین منابع آموزشی غنی کننده، از جمله پیشنهادهای کلیدی این نوشتار برای تحقق این هدف متعالی است.

نویسندگان

سلیمان غنی

کارشناسی ارشد تاریخ مطالعات خلیج فارس دانشگاه خلیج فارس بوشهر

حسن قائدی

کارشناسی تاریخ دانشگاه شیراز

علی ابراهیم نیا

کارشناسی تاریخ دانشگاه شیراز

محمد خلف زاده

کارشناسی آموزش علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی هرمزگان