نقش میانجی اضطراب اجتماعی بر رابطه بین پرخاشگری های خرد و عزت نفس در زنان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی اضطراب اجتماعی در رابطه بین پرخاشگری های خرد و عزت نفس در زنان انجام شد. جامعه آماری این مطالعه را تمامی زنان دانشجوی موسسات آموزش عالی خراسان، خردگرایان مطهر و حکیم طوس شهر مشهد در سه ماهه انتهای سال تحصیلی ۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای به تعداد ۳۷۷ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گردید. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲)، پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) و مقیاس هراس اجتماعی کانور و همکاران (۲۰۰۰) بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی رگرسیون و تحلیل مسیر صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان دهنده برازش مطلوب مدل پیشنهادی پژوهش بود و ضریب تعیین حاصل از این مدل برای عزت نفس ۰.۴۳ بود که نشان دهنده قدرت تبیین نسبتا قوی مدل است. نتایج همچنین نشان داد بین پرخاشگری های خرد و عزت نفس زنان رابطه منفی و معناداری وجود دارد و به طور هم زمان بین پرخاشگری های خرد و اضطراب اجتماعی زنان نیز رابطه مثبت و معناداری گزارش شد. همچنین، یافته ها نشان داد که بین اضطراب اجتماعی و عزت نفس زنان رابطه منفی و معناداری وجود دارد. تحلیل مسیر غیرمستقیم نیز نشان داد که اضطراب اجتماعی نقش میانجی معناداری در رابطه بین پرخاشگری های خرد و عزت نفس زنان ایفا می کند؛ به گونه ای که پرخاشگری از طریق افزایش اضطراب اجتماعی موجب کاهش عزت نفس زنان می گردد. یافته های این پژوهش ضمن تایید نقش های متقابل هیجان ها و ادراکات اجتماعی در زنان، می توانند راهگشای طراحی مداخلات روان شناختی مبتنی بر تقویت عزت نفس و کاهش اضطراب اجتماعی به منظور کنترل پرخاشگری در زنان باشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، پرخاشگری های خرد ، عزت نفس ، زنان