بازاندیشی در رویکردهای نوین تعلیم و تربیت: تلفیق نظریه و عمل در فرایند یادگیری فعال

تحولات جهانی در حوزه آموزش و پرورش و تغییرات مداوم نیازهای جامعه، ضرورت بازاندیشی در رویکردهای نوین تعلیم و تربیت را بیش از پیش آشکار ساخته است. رویکردهای نوین با تاکید بر یادگیری فعال، پرورش مهارت های شناختی و اجتماعی، و بهره گیری از فناوری های آموزشی، در تلاشند تا محیط های یادگیری را به فضایی پویا، مشارکتی و انعطاف پذیر تبدیل کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل این رویکردها از منظر نظری و عملی، چارچوب های مفهومی، روش های تدریس و استراتژی های اجرایی را شناسایی و بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که موفقیت پیاده سازی این رویکردها نیازمند آمادگی معلمان، طراحی محیط های یادگیری فعال، استفاده موثر از فناوری، و توجه همزمان به مهارت های شناختی، اجتماعی و هیجانی یادگیرندگان است. همچنین ترکیب نظریه های یادگیری ساخت گرا، یادگیری اجتماعی و روش های عملیاتی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری گروهی و فردمحور، موجب افزایش انگیزه، خلاقیت و توانایی حل مسئله یادگیرندگان می شود. این مطالعه می تواند به برنامه ریزان و معلمان کمک کند تا روش های آموزشی نوین را با شرایط واقعی کلاس ها تطبیق دهند و محیط های یادگیری کارآمد و پایدار ایجاد کنند.واژگان کلیدی:رویکردهای نوین، یادگیری فعال، پرورش مهارت های شناختی، یادگیری فردمحور، فناوری آموزشی